Ik ben geboren in 1956 en heb het grootste deel van mijn leven in Den Haag gewoond. De laatste 37 jaar woon ik met veel plezier in het Bezuidenhout.  

Na mijn eindexamen vertrok ik naar Granada, Spanje, voor een opleiding Spaans. Terug in Nederland volgde ik de opleiding directiesecretaresse bij Schoevers en vond niet lang daarna mijn eerste baan bij Theaterbureau Jacques Senf. Daar werkte ik als productie-assistente voor John Lantings Theater van de Lach. Dat was een hele leerzame en leuke tijd. Maar ik was nog jong en na twee jaar wilde ik graag meer van de wereld zien; ik maakte een reis door Amerika, verbleef bijna een jaar in Nieuw-Zeeland en werkte als hostess aan de Costa del Sol. Weer terug in Holland kwam ik terecht bij de Euromast, waar ik opklom van directiesecretaresse tot directeur. 

Toen ik in 1991 trouwde met Bas de Jong, klarinettist bij het Residentie Orkest, zei ik mijn hoge positie vaarwel en ging ik op freelance basis werken vanuit huis. In 1996, inmiddels moeder van twee zoons, startte ik samen met Bas een VOF: de Jong & Bennink, Muziek en Management. Bas verkocht Viotto mondstukken voor klarinetten en ik organiseerde diverse workshops en trainingen. Voor het Residentie Orkest was ik betrokken bij de Amateurdagen en ik was verantwoordelijk voor een project in samenwerking met Fonds 1818, waarbij  kamermuziekensembles van het orkest concerten gaven in verzorgingshuizen in Den Haag en omstreken.

In 2000 begon ik met een 4-jarige opleiding Holistische Kindertherapie in Zoetermeer, ik maakte kennis met het sjamanisme en familie-opstellingen en begon met het schrijven van helende verhalen voor kinderen. In diezelfde periode volgde ik cursussen kleinkunst bij het Koorenhuis in Den Haag en schreef en speelde een aantal jaren kleinkunst-programma’s, solo en met anderen. Een gedichtje van mijn hand uit die tijd werd geplaatst in de tweede editie van Poëzie op pootjes, van de R.G. Ruijs Stichting (2008). 

Sinds 2004 werk ik als ziekenhuisvrijwilliger voor Stichting de Regenboogboom www.regenboogboom.nl.  Dit werk doet ik inmiddels al meer dan 20 jaar, want het is me op het lijf geschreven. 

Door de korte verhalen die ik inmiddels schreef, kwam ik in contact met Theo van Rijn. Mijn korte verhaal Zwarte wolken verscheen in de bundel Adrenaline (2010) en Uitverkoren in de bundel 30 openbaringen (2011).

Een aantal jaren geleden had ik een idee voor een bundel korte verhalen. Het eerste korte verhaal waar ik aan begon, werd groter en groter, tot het uiteindelijk tot mijn eigen verbazing een lijvig manuscript was. Ik vroeg redacteur en schrijfcoach Esmé Wekker, die ik via een gezamenlijke vriendin ontmoette, of zij ernaar wilde kijken. Esmé sprak vervolgens de wijze woorden: “Het is een mooi verhaal, maar het is nog geen boek.” Vanaf dat moment heeft Esmé mij begeleid in het proces om er wél een boek van te maken. En dat is gelukt. Het heeft veel tijd gekost, heel wat darlings zijn omgebracht, de structuur is regelmatig veranderd en aangepast, hoofdstukken, passages, zinnen zijn herschreven en nog eens herschreven. 

Veel mensen uit mijn directe omgeving hebben zich afgevraagd of mijn boek ooit af zou zijn. Ikzelf vergeleek het schrijfproces regelmatig met de bouw van de Sacrada Familia in Barcelona; terwijl het nog niet af is, worden de eerst gebouwde delen alweer gerestaureerd. En zo blijf je bezig als je niet oppast.

Ik ben blij dat mijn roman nu af is en onderdak heeft gevonden bij Uitgeverij Letterdelta van Theo van Rijn en Karin Hazendonk. Ik hoop dat het met evenveel plezier wordt gelezen als waarmee ik het heb geschreven. Eén ding is zeker: het lezen zal een stuk sneller gaan.